Over mij
'Soms moet je stilstaan
om verder te gaan dan het pad en de haast je voeren
Verder te zien dan een oogopslag
naar de wereld aan je voeten
Soms moet je stilstaan
bij het gewone
om het bijzondere te begroeten'
(natuurgebied de 'Weerribben' )
Soms sluimert creativiteit jarenlang op de achtergrond, om op een later moment ineens alle ruimte te krijgen. Dat is precies wat mij is overkomen.
Op de middelbare school vond ik tekenen 'wel leuk'. Ik was er best goed in, maar het bleef daarbij. Daarna nam het drukke leven het over en verschoof die creatieve kant naar de achtergrond. Het bleef vooral bij kleine creatieve dingen en fotograferen van mens, dier en omgeving.
Een aantal jaren geleden kwam er bij mij ruimte om te vertragen, nog bewuster te kijken en echt te zien. Ik ben toen stap voor stap de wereld van tekenen en schilderen ingedoken. Wat begon aan de keukentafel met potlood en papier, groeide al snel uit tot iets veel groters. Ik zocht het internet af naar instructievideo’s, las boeken, volgde webinars en zat ondertussen met mijn zoontje aan zijn huiswerk. Gaandeweg merkte ik dat er iets in mij wakker werd.
Van daaruit is het echt gaan stromen. Van vonk naar vlam, en uiteindelijk naar passie. Ik begon met grafietpotlood, en ontdekte daarna houtskool, acryl, olieverf, inkt, pastel en aquarel.
Vooral dat laatste medium heeft mijn hart gestolen. Als perfectionist kan ik blokkeren, omdat ik dingen 'goed' wil doen. 'Ik mag er niet aan beginnen als het niet perfect wordt afgerond'. Maar juist door IMPERFECTIE ONTSTAAT SCHOONHEID... En daar past aquarelleren zo goed bij. Het gaat over sturen én loslaten, over water en pigment dat zijn eigen weg zoekt; het blijft me steeds opnieuw boeien. Aquarelleren is niet eenvoudig. Het vraagt je om te kijken, te reageren en soms ook gewoon te accepteren wat er gebeurt. En precies daar ontstaan vaak de mooiste dingen. Soms combineer ik aquarel met krijt en houtskool in één werk. Dat mengen van materialen voelt heel natuurlijk voor mij. Ik blijf graag onderzoeken wat er ontstaat als ik verschillende bindmiddelen en pigmenten samenbreng, en ontdek zo telkens weer nieuwe richtingen in mijn werk.
Tijdens het schilderen blijf ik steeds zoeken naar het hoe en waarom. Waarom gedraagt een pigment zich zoals het doet? Wat maakt dat een techniek of het materiaal wel of niet werkt? Waarom werkt een kleur of compositie soms wel en soms niet? Die nieuwsgierigheid vormt nog steeds een belangrijke drijfveer in mijn ontwikkeling. Een volledige kunstopleiding zit er voor mij niet in, maar ik blijf leren en verdiepen via boeken, workshops en uitgebreide cursussen. Je raakt nooit uitgeleerd.
Als dierenarts heb ik een intens en veeleisend beroep, een beroep waar ik van houd. Je moet voortdurend scherp en oplettend zijn, empathisch kunnen werken, tussen de regels door kunnen lezen en snel kunnen denken en handelen, met verantwoordelijkheid voor je patiënten, klanten en collega’s. Dat staat in mooi contrast met het schilderen, waarin ik juist naar binnen keer en volledig tot rust kom.
Juist dat contrast brengt me in balans. Schilderen is voor mij een manier om te vertragen, alle tijd te kunnen nemen om mijn eigen gevoel te ervaren, te observeren en ruimte te geven aan het creëren.
Naast vrij schilderwerk maak ik regelmatig portretten in opdracht, van mens en dier. Ik vind het geweldig om het karakter en de blik van mens en dier te vangen op doek. Het mooiste moment van zo’n opdracht is natuurlijk het schilderproces zelf, maar vooral het moment waarop ik het werk mag overhandigen. Het raakt me telkens weer om de blijdschap en ontroering te zien. Het blijft ook een spannend moment: iets wat uit mijn handen is ontstaan loslaten en laten zien, met alles wat daarbij komt kijken. Eng soms, maar vooral heel waardevol.
Ook geef ik met veel plezier aquarelworkshops. Daarin staat niet alleen techniek centraal, maar ook het durven loslaten en experimenteren. De ervaring leert dat je schilderen pas echt begrijpt door het te doen: door kleuren te leren mengen, water te leren beheersen en materialen te gebruiken. Met veel praktische tips en persoonlijke begeleiding help ik cursisten om met vertrouwen hun eigen weg te vinden.
Ik stel je graag voor aan ons lieve, trouwe maatje Sietske, een Border Collie kruising. Ze is altijd aan mijn zijde en gaat graag met me mee op pad. Wellicht ontmoet je haar op een workshop!
Ik hoop je snel in kunst te mogen ontmoeten!
Warme groet, Chantal